من دیگه زدم به سیم آخر و بی خیال جمع و جور و خانه داری تا آرتا میخوابه منم بغلش میخوابم به جز الان که دارم بلوگش رو درست میکنم و هولم که زودتر برم بخوابم.
خاله والریانا الان زنگ زد و من دیگه نمیتونم بنویسم.خاله والریانا به زودی میاد و کلی بهمون خوش میگذره.
دلم میخواد هری پاتر بیاد و یه کاری کنه که این ۳ ساعت که آرتا میخوابه زمان متوقف شه و من یه دل سیر بخوابم....
من خوااااااااااااااااااااااااااااااابم میاد 
چه زود میگذره و چه دیر...
....................
دلم برای خلوتم با خودم تنگ شده، برای خوندن و نوشتن و طراحی کردن. دلم یه پرسه حسابی تو کتاب فروشی میخواد و یه بغل کتاب و تو یه کافه نشستن و یه ذره از هرکدوم خوندن.
نمیدونم آرتا چقدر علاقه خواهد داشت زبون مادری اش رو یاد بگیره؟منظورم فقط حرف زدن نیست،خوندن و نوشتنه!!! چقدر حیفم میاد ادبیات و شعر فارسی رو نشناسه.چقدر حیفه نتونه مولوی بخونه.تمام تلاشم رو خواهم کرد...
..................
از خودم خسته شدم.حافظه ام ضعیف شده.همه چیز رو گم میکنم و وقتی میذارمشون یه جائی که یادم نره دیگه پیداش نمیکنم.هنوز عادت نکرده ام همزمان به شونصد تا چیز با هم فکر کنم مخصوصا وقتی میخواهیم از در خونه بریم بیرون.
..................
میگم قدیما بچه ها اینقدر دردسر نداشتن و اینقدر هم وسیله نداشتن.از خونه که میرفتن بیرون یه قنداق بود و ممهء مامان و بچه رو میپیچیدن تو لاحاف و میزدن زیر بغلشون و همین.الان کالسکه،بارونی روی کالسکه،پوشک،شیشه شیر،پستونک،پیش بند،دستمال مرطوب،شیر کمکی،همهء اینا رو باید برداشت و هر کدوم جا بمونه واویلا است!!!تازه هر روز هم یه تز جدید برای بچه داری میدن.یه روز میگن بغلش نکنین بغلی میشه الان میگن نه.....بغلش نکنین افسرده و عقده ائی و دچار کمبود فلان میشه...
اوووووووووووووووووووووووووووووووووووف
روزا به همین سرعت میگذرن و چه غیر قابل پیش بینیه زندگی
همینش قشنگه
خدا کنه!
به این فکر میکنم که چرا من اینقدر دوستش دارم؟به خاطر غریزه مادریه؟شاید یه بخشی اش آره.هر مادری بچه اش رو دوست داره ولی یه فرقی هست و اونم اینه که مردی که من عاشقشم تو ذره ذرهء وجود پسرکم شریکه و این یه جورائی رابطهء من و آرتا رو ورای غریزهء مادری میکنه به خصوص که پدر و پسر عجیب به هم شبیه هستن...
آرتا تداوم و امتداد یه عشقه!
فردا صبحش هوا خوب بود و داشتم از خونه میرفتم بیرون که آرتا هوا بخوره دیدم یه نامه دارم که یه بسته اومده برام.رفتم دیدم از اس. جونم برای من و آرتا یه بسته فرستاده.نشستم تو یه کافه وسط یه باغچه و بازش کردم.یه جقجقه خوشگل که خودم باهاش بازی میکنم فعلا و یه جفت جوراب خپل و یه گوشواره خوشگل برای خودم و یه کارت خیلی با سلیقه...همه خستگی شب قبل یادم رفت و این همه مهربونی از اون سر دنیا اونم برای چندمین بار هم خوشحال و هم شرمنده ام کرد. مهربونی...چقدر ما بهش نیاز داریم و چقدر تو این روزگار نامهربون کمیابه.
اس عزیزم مرسی از این همه خوبی و محبتت.امیدوارم که به زودی بتونم برات جبران کنم هر چند میدونم به این خوبی نمیتونم ...
حتی فرصت نمیکنم بلاگ آرتا رو به روز کنم و عکس های جدیدش رو بذارم.
دوست جونم رفته سفر و ما دلمون براش یه ذره شده.هرچند مثل سابق اینقدری وقت برای تنهائی مون نداریم ولی یه حس عمیقی تو رابطه مون اومده که ورای من و اونه...هر دومون به یه موجود کوچولو وصلیم که فقط ما رو داره که ازش مراقبت کنیم و همیشه این رابطه خواهد بود...ما تا همیشه پدر و مادرش هستیم و این رابطه مون رو قشنگ تر و عمیق تر میکنه...
یه جور عشق جدید رو با دوست جونم تجربه میکنم و یه عشق متفاوت رو با آرتا...چقدر آدم میتونه برای عاشق بودن ظرفیت های متفاوت داشته باشه!!!
امروز ناف آرتا جون گم شد! افتاده بود رو زمین
فهمیدم که جوراب هاش و دفتر کتاب هاش رو هم احتمالا همین جوری ولو خواهد کرد.آخه آدم نافشو می اندازه وسط اتاق؟
صدای نفس هاش بهترین صدای دنیاس
به محض اینکه به دنیا اومد چشماشو باز کرد و یه نگاه عمیق به همه کرد و حتی مامائی که میگرفتش رو متحیر کرد...همش میخنده و هرچی قنده تو دنیا یهو تو دلم آب میشه.وقتی خوابه دلم براش تنگ میشه و بیدار میشه همش بوسش میکنم
من با بودن نینول و دوست جونم خیلی خوشبختم...
من تازه اومدم خونه و هنوز گیجم و ۴ روزه که نخوابیدم.
دلم میخواد بنویسم ولی واقعا نمیرسم.
به زودی عکسشو میذارم چون الان بیدار شده و باید برم.....
